کلاس آخر

یک کلاس مانده است و آن آخرین نگاه خداوند است.

آزادی

خدا بیامرزد رفتگان خاک را!

فاتحه که می خوانم،

یکی هم برای خودم می خوانم.

باید رفت؛

ولی چقدر خوب می شد که آدمی خوب برود.

مرغ، خروس

دل به دریا می زنم

عاشق می شوم

من ساحلِ هیچ دریایی نیستم؛

بازی با اَفکارِ دیگران درست نیست

شترم پایش لنگ است

مرغ می خرم تا خروس بزایم.

من

کسانی هستند که به خودشان شک می کنند

کسانی هستند که به دیگران شک می کنند

کسانی هستند که هم به خودشان شک می کنند و هم به دیگران؛

بگذریم،

باید رفت، من می روم شما بمانید

خدانگهدارتان باشد.

مشغول شدیم

پدرش که از جنگ برگشت، رفت و در یک کارخانه مشغول شد

مشغول شد به همین راحتی مشغول شد

من هم مشغول شدم

برادرم هم مشغول شد

خواهرش هم مشغول شد

پدرم هم مشغول شد

تا به خودمان آمدیم همگی مشغول شدیم

ولی عاقبت به خیر نشدیم.

پیاز

نامهربان که می شوی هوس حکومت کردن می کنم؛

ویارِ شبانه ام پیاز است

ترسم از شبیخونِ دشمن نیست

خودی مکافاتیست

بلی خودی مکافاتیست.

زندگی

گاوم زایید؛

زاییدن، شکمِ پُر می خواهد و پَر قو

آه می کشم

خدایا این زایمان را ختمِ به خیر کن

آمین یا رب العالمین!

زندگی، اَمان از این زندگی، زندگی.

چای باروتی

وقتی آمد تفنگش دستش بود

دقت شود تفنگ دستش نبود، تنفگش دستش بود

هیهاتِ من درآوردی خشابِ خالی نمی خواهد

گلندگدنِ این آتش، دشمن سوز است

البته بُرد میخانه ای می طلبد

من چای باروتی را ترجیچ می دهم

بسم الله!

برنجِ دولت

شک نکن می کُشمت؛

بلی مُرغت می شوم ولی زیرِ برنجِ دولتت نمی روم

بازی می کند آنکه دیروز بازی می کرد

بچه که بود می گفت، توپم کم باد است

پدرش بادش کرد، رفت دو سه سالی پرسه زد، آمد، گفت:

شک نکن می کُشمت.

دختر

سر راه به دختری برخوردم که با خدا شوخی می کرد

می گفت، خدایا مرا ببخش که زنم

و باز می گفت، خدایا مرا ببخش که دخترم

دختر این دو جمله را مدام تکرار می کرد ولی با یک تفاوت:

او جمله اول را با خنده می گفت و جمله دوم را در حالی که اشک می ریخت بر زبان جاری می ساخت.

سرگذشت آدمی عجیب است

خدایا مرا ببخش که آدمم.

پولِ خدا

من تو را دوست داشتم

خُب عاشقت شدم

رفتم بالای تیرِ چراغ برق تا خدا را بگیرم

اصلاحات به شیوه ی دولت:

من مانده ام کجا را می خواهند اصلاح کنند،

ریشه را یا ریش را؛

من بُزی دوست ندارم

بزبزقندی طریقه ی منگولی اختیار می کند یعنی استتارش در مغولستان است

آب باریکه ی دولت متأسفانه به خانه ی ما اِنشعاب ندارد

می گویند گازرسانی به مناطق محروم تمام است

من می گویم: پول خدا، پول خداست.

کچل

جنگِ خوش نشینی مبارک باد

کچل سیر می کنم

فاتحه ی قیام را خواندم

من خوبم

تو خوبی؟

نگاهم کن تا عاشقت شوم سر خرِ بساطِ شرک!

حکومت

با این تمدّن...

سلاحش بماند؛

پیروزی از محالات است

طریقه ی شعبده محکوم به فنا است

آری جزای عملِ خیر، دروغ است

تشر نمی زنم

نیشتر به حکومتِ پند ...

تا زاییدن، دو سه منزل عقبم

مُراد را با آبش غسل می کنم

عمد در کارم نیست

نماز که می خوانم روان خوانیم را تمرین می کنم

کوتاه باید پرید

ولی با اقتدار باید بُرید

اهل تقطیر نیستم، تبختُر می کنم یعنی گاهی تزکیه ی نفس می کنم

چوب خطم پُر است

نمی توان برای دهر چُرتکه انداخت

البته می توان کمی چُرت زد ولی...

 

 

 

رگ

تهمت نزن! 
من آدم خوبی هستم
فقط گاهی جفتک به خودی می زنم
چون رگ غیرتم ...
۱ ۲ ۳ . . . ۷ ۸ ۹
آخرین نظرات
آخرین مطالب
محبوب ترین مطالب
پربیننده ترین مطالب
مطالب پربحث تر
آرشیو مطالب
نویسندگان
پیوندها
Designed By Erfan Powered by Bayan