در این دنیای مکاره، من خری ام که لگد می کند؛

جماعتِ دوغ و دوشابی، حِمار به ریشِ آسمان گره می زند

من خرمای ختمَش را پیشاپیش فرستاده ام

بانک از من، ساخت و ساز از شما!

بسم الله.